Ιησούς Χρηστός, η αλήθεια για τη μορφή Του

                    Ιησούς Χρηστός, η αλήθεια για τη μορφή Του

"Η επιστολή του προκατόχου του Ποντίου Πιλάτου προς τον Καίσαρα Τιβέριο αποκαλύπτει την πραγματικότητα"...



Ιστορικό ντοκουμέντο, του οποίου το πρωτότυπο φυλάσσεται στο Άγιον Όρος. Το ντοκουμέντο αυτό είναι επιστολή του προ του Π.Πιλάτου διοικητή της Ιουδαίας Πούλιου Λεόντολου, ικανότατου....

 άνδρα, ο οποίος ενήργησε ως απεσταλμένος και κατ εντολή του πάτρονά του, Τιβέριου, Καίσαρα Ρωμαίων και αυτοκράτορα.
Στην επιστολή αυτή ο διοικητής Λεόντολος, ως αυτόπτης μάρτυρας, κάνει πιστή περιγραφή της μορφής και του όλου παραστήματος του Θεανθρώπου εις τον αυτοκράτορα Τιβέριο, όπως αυτός τον είχε διατάξει:

"Ήκουσα, ω Καίσαρ, ότι επιθυμείς να μάθης ό,τι σοι γράφω νυν περί ανθρώπου τινός λίαν εναρέτου καλουμένου Ιησού Χριστού, ον ο λαός θεωρεί προφήτην και οι μαθηταί του Θεόν, λέγοντες ότι είναι υιός Θεού πλάστου ουρανών και γης και παντός ό,τι εν αυτή ευρίσκεται και υπάρχει.
Τη αληθεία, ω Καίσαρ, ακούγονται καθ εκάστην θαυμάσια πράγματα περί του Χριστού αυτού. Ανεγείρει νεκρούς και ιατρεύει ασθενείς δια μιας μόνης λέξεως. Είναι ανήρ αναστήματος μετρίου, καλός την όψιν και μεγαλοπρέπειαν περιβεβλημένος ιδίως κατά το πρόσωπον ώστε όσοι τον ατενίζουν αναγκάζονται να τον αγαπούν και να φωβώνται!.

Έχει κόμην χρώματος καρύου ωρίμου εξικνουμένην μέχρι των ώτων του, εκείθεν δε μέχρι των ωμοπλατών του καταντά γαιόχρους, αλλά μάλλον στιλπνή, διχάζεται δ αύτη εν τω μέσω άνωθεν και το σύστημα των Ναζαρηνών. Το μέτωπόν του είναι λείαν και γαλήνιον, το πρόσωπό Του άνευ ρυτίδος ή κηλίδος, η ρις και τα χείλη Του κανονικώτατα, το γένειόν Του είναι πυκνόν και του αυτού χρώματος της κόμης, δεν είναι δε μακρόν και διχάζεται εν τω μέσω.

Το βλέμμα Του είναι σοβαρόν και εμποιούν φόβον, έχε δε δύναμιν ακτίνος ηλιακής. Ουδείς δύναται να τον παρατηρήση ατενώς. Όταν επιτιμά, φοβίζει, όταν δε πράττει τούτο, κλαίει.

Είναι αξιαγάπητος και χαρίεις μετά σοβαρότητος. Λέγουσιν ότι ουδέποτε ώφθη γελών, αλλά πλειστάκις κλαίων. Έχει ωραίας τας χείρας και τους βραχίονας. Εν τη συνομιλία ευαρεστεί πάντας, δυσκόλως όμως φαίνεται, όταν δεν φανή που, είναι μετριόφρων και έχει το ωραιότερον παράστημα του κόσμου.
Είναι ωραίος ως η μητέρα του ήτις εστίν η ωραιότερα Γυνή, η θεαθείσα ποτέ τα μέρη ταύτα.

Εν όμως η Ση Μεγαλειότης, ω Καίσαρ, ποθεί να ίδη Αυτόν ως μοι έγραφες άλλοτε, πληροφόρησόν με, διότι θα Σοι Τον στείλω πάραυτα.

Πάντες εν Ιερουσαλήμ θαυμάζουσι την σοφίαν, καίτοι ουδέποτε εσπούδασε τι, και όμως είναι κάτοχος πάσης επιστήμης.
Περιπατεί ανυπόδητος και ασκεπής την κεφαλήν. Πολλοί βλέποντες Αυτόν γελώσιν, αλλ όταν ευρίσκωνται προ αυτού τρέμουσι και θαυμάζουσιν Αυτόν.
Λέγουσιν ότι ουδέποτε εκηρύχθη διδασκαλία ως η ιδική Του, πολλοί δε των Ιουδαίων θεωρούσιν Αυτόν Θεόν. ΄Αλλοι πάλι οι λέγουν ότι είναι εχθρός της Σης Μεγαλιότητος, ω Καίσαρ.

Πολλαπλώς με ενοχλούσιν οι μοχθηροί αυτοί Εβραίοι. Λέγεται ότι Αυτός ουδέποτε δυσηρέστησε τινα, αλλ ότι μάλλον εποίησε το αγαθόν. Όλοι όσοι εγνώρισαν Αυτόν, λέγουσιν ότι ευηργετήθησαν παρ Αυτού.

Όμως εις την Σην Μεγαλειότητα, ω Καίσαρ, εις την προς Σε υπακοήν μου ειμή πρόθυμος.
Ο τι διατάξεις, θέλει εκτελεσθή.
Εν Ιερουσαλήμ, Ινδικτιώνος 7
Σελήνη 11
Της Σης Μεγαλειότητος πιστότατος και ευπειθέστατος.
ΠΟΥΛΙΟΣ ΛΕΟΝΤΟΛΟΣ
κυβερνήτης της Ιουδαίας"

"από το αρχείο μου αντίγραφο ενός ιστορικού ντοκουμέντου,
του οποίου το πρωτότυπο φυλάσσεται στον Άγιον Όρος.

            Η "νεκροψία" του Ιησού με ιατροδικαστική έκθεση

 

Ο Φίλιππος Κουτσάφτης περιγράφει βήμα βήμα τις επιπτώσεις των Παθών (με έξι ανακρίσεις και τέσσερις βασανισμούς) και εξηγεί πώς προήλθε ο θάνατος του Χριστού στον Σταυρό.

Ο Φίλιππος Κουτσάφτης είναι ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών και ίσως ο πιο διάσημος ιατροδικαστής των τελευταίων δεκαετιών.
Εχει κληθεί να μελετήσει και να αποφανθεί για τα μεγαλύτερα σύγχρονα εγκλήματα και οι εκθέσεις του προσέφεραν πολύτιμα στοιχεία στις Αρχές. Αυτή τη φορά όμως εκλήθη να κάνει μια διαφορετική «νεκροψία» και «έκθεση» για το μαρτύριο και τον θάνατο του Ιησού.

Ο κ. Κουτσάφτης έχει κάνει μια βαθιά μελέτη (συστηματικά εδώ και καιρό) για το θέμα, εξετάζοντας όλες τις πηγές και αναλύοντας τα Πάθη και τον θάνατο του Ιησού με επιστημονικό τρόπο. Σήμερα αναλύει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» τα αίτια θανάτου του Ιησού, την επίπτωση κάθε βασανιστηρίου αλλά και την ψυχοσωματική κατάσταση του Χριστού. Τέλος, απαντά γιατί καταρρίπτονται όλες οι θεωρίες που αμφισβητούν ότι ο Χριστός πέθανε πάνω στον Σταυρό, με τελικό σκοπό να αμφισβητηθεί η Ανάστασή Του.


Κύριε Κουτσάφτη, τα στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας από τις Γραφές, την παράδοση της Εκκλησίας και τις ιστορικές πηγές μάς δίνουν μια πλήρη εικόνα για τα μαρτύρια του Χριστού;

Βεβαιότατα. Ξέρουμε πάρα πολλά στοιχεία και θα έλεγε κανείς ότι μπορούμε να βγάλουμε ένα πόρισμα. Ελπίζω να μην ακούγεται ασεβές αυτό το τόλμημα σε ορισμένους, γιατί τόλμημα είναι. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το θείο πάθος είναι εκούσιο. Ο Κύριος με τη δική Του θέληση δέχτηκε τα πάντα, γι' αυτό ακόμα και την ώρα που τα καρφιά έσκιζαν τις σάρκες του και τρυπούσαν τα οστά Του αυτός προσευχόταν για τους σταυρωτές Του, πράγμα πρωτοφανές.

Ποια ήταν λοιπόν η επίπτωση των Παθών;

Αυτό που πρέπει όλοι να γνωρίζουν είναι ότι τα Πάθη είναι ψυχοσωματικά. Ο Χριστός, όταν φεύγει από τον Μυστικό Δείπνο και πορεύεται για να προσευχηθεί, αφήνοντας λίγο πιο μακριά τους τρεις μαθητές (Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη), εμφανίζεται με βάση τις Γραφές εκστατικός σαν κάτι δυσάρεστο να περιμένει. Στο τέλος (ενώ οι μαθητές δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει) ο Ιησούς  προσεύχεται για τρίτη φορά και τρέχει από το μέτωπό του ιδρώτας και αίμα. Αυτό το σημείο της διήγησης περί «αιματηρού ιδρώτα» αμφισβητήθηκε πολύ έντονα για αιώνες. Ο Ευαγγελιστής όμως γράφει κάτι που ήταν αδιανόητο και πρωτοφανές χωρίς να τον νοιάζει αν θα τον αμφισβητήσουν ή αν θα πουν ότι γράφει φανταστικά πράγματα. Πράγματι, λοιπόν, το Ευαγγέλιο 2000 χρόνια μετά δικαιώθηκε, καθώς η Ιατρική πρόσφατα αποφάνθηκε ότι  υπάρχει ένα σπάνιο συνοδό σύμπτωμα του οργανισμού με αυτά τα χαρακτηριστικά όταν κάποιος βρεθεί σε μεγάλη ψυχοσωματική ένταση. Ξέρουμε πλέον από τη σύγχρονη επιστήμη ότι οι ιδρωτοποιοί αδένες είναι διάσπαρτοι στο σώμα, αλλά οι πολυπληθέστεροι βρίσκονται στις παλάμες, στα πέλματα, στον αυχένα, στις παρειές και στο μέτωπο. Οταν ο άνθρωπος βρεθεί σε μεγάλη ένταση, είναι δυνατόν να γίνει αυτόματη ρήξη μεγάλου αριθμού τριχοειδών αγγείων στο πίραμα ;;; των αδένων. Το αίμα που απελευθερώνεται αναμειγνύεται με τον ιδρώτα, τον βάφει κόκκινο και στη συνέχεια το παραχθέν μείγμα αναβλύζει στο δέρμα. Δηλαδή ο Ευαγγελιστής Λουκάς έγραψε την αλήθεια. Καταλαβαίνει, όμως, κανείς σε πόσο μεγάλο βαθμό έντασης βρισκόταν ο Ιησούς πριν ακόμα από τη σύλληψή Του. Την άλλη μέρα ήξερε ότι θα αναλάβει την ανθρώπινη αμαρτία ως αντικαταστάτης του πεσόντος ανθρώπου και θα αντιμετωπίσει πάνω στον Σταυρό τη θεία δικαιοσύνη. Δεν ήθελε να χάσει το βλέμμα του πατέρα Του που ήταν στραμμένο πάνω Του. Δεν ήταν η αγωνία Του ούτε για τη  μαστίγωση ούτε για τα καρφιά.

Τα μαρτύρια πριν από τη Σταύρωση ποια ήταν και ποια επίπτωση είχαν;

Μετά τη σύλληψη ο Ιησούς πέρασε από έξι εξαντλητικές και κακόπιστες  ανακρίσεις. Από τον Αννα, τον Καϊάφα, το Συνέδριο, τον Πιλάτο, τον Ηρώδη και ξανά από τον Πιλάτο. Στα μεσοδιαστήματα κακοποιήθηκε με τέσσερις πολύωρους και βάρβαρους βασανισμούς. Μεταξύ των ανακρίσεων και των βασανισμών σύρθηκε αλυσοδεμένος και δερόμενος έξι φορές. Η απόσταση που διήνυσε με τις αλυσίδες ήταν περίπου έξι χιλιόμετρα. Και όλα αυτά νηστικός, διψασμένος και άυπνος.

Οι πιέσεις τι ρόλο έπαιξαν;

Του ασκήθηκε έντονη ψυχοσωματική βια, τον έγδυσαν τρεις φορές, τον έντυσαν άλλες τόσες, τον μαστίγωσαν, του φόρεσαν το ακάνθινο στεφάνι και του φόρτωσαν τον βαρύ Σταυρό. Στις ανακρίσεις τον διέσυραν και τον εξευτέλισαν. Ηθελαν με κάθε τρόπο να τον κάνουν να λυγίσει.



Μεταξύ άλλων, μαστιγώθηκε.

Ναι. Η μαστίγωση γινόταν με φραγγέλιο, που είχε λουριά με απολήξεις σφαιρίδια και άκρες από κόκαλα. Κάθε φορά που έπεφτε στο σώμα το μαστίγιο αυτά τα αντικείμενα έμπαιναν μέσα στις σάρκες και όταν το τραβούσε ο βασανιστής για να ξαναχτυπήσει έσκιζαν το δέρμα. Οι πληγές που προκάλεσαν ήταν φοβερές σε όλη την οπίσθια επιφάνεια και την πλάγια κοιλιακή και θωρακική χώρα, που πρέπει να ήταν καταματωμένη. Πρέπει να έχασε πολύ μεγάλη ποσότητα αίματος ο Χριστός μόνο από αυτό.


Ως προς τον Σταυρό που κουβάλησε;

Οταν ο Κύριος φορτώθηκε τον Σταυρό έπρεπε να κουβαλήσει ένα ξύλο που δεν ήταν πλανισμένο (όπως το βλέπουμε στις αγιογραφίες). Ηταν δυο κορμοί γεμάτοι σκληρό φλοιό και ρόζους και καταλαβαίνετε τι έγινε όταν πέταξαν πάνω στην πλάτη του το οριζόντιο τμήμα. Την ήδη καταματωμένη πλάτη από τη μαστίγωση. Αυτός ο βαρύς κορμός μπήκε μέσα στις πληγές προκαλώντας αφόρητο πόνο.
Στη συνέχεια ο Ιησούς κυριολεκτικά σέρνει τα βήματά Του και υποφέρει. Πλέον δεν έχει ανάσες και αρκετό οξυγόνο. Το αίμα Του λιγοστεύει και κάποια στιγμή λυγίζουν τα γόνατά Του και είναι αδύνατον να προχωρήσει.

Περιγράφετε μια κατάσταση που σχεδόν δεν αντέχεται με βάση τα ανθρώπινα μέτρα.

Ναι. Πιστεύω αν δεν ήταν ο συγκεκριμένος εκεί θα είχε πεθάνει. Κανονικά, με βάση τη λογική, εκεί (στην πορεία προς τον Γολγοθά) θα έπρεπε να είναι το τέλος.

Ωστόσο, ο Χριστός φτάνει τελικά μέχρι τη Σταύρωση. Εκεί τι ακριβώς γίνεται;
Εκεί οι σταυρωτές ξαπλώνουν τον Ιησού πάνω στον Σταυρό και του καρφώνουν τα χέρια και τα πόδια. Για το ακριβές σημείο του καρφώματος υπάρχουν δύο εκδοχές: το εσωτερικό της παλάμης, που φαίνεται και σε πολλές εικόνες, ή το κέντρο της έσω επιφανείας των καρπών. Η πρώτη εκδοχή είναι για μένα η πιο προσιτή. Η παλάμη έχει μικρό πάχος, μεγάλη επιφάνεια και λόγω των τενόντων και των περιτονιών δεν σκίζεται το δέρμα. Υπάρχουν και τα μετακάρπια οστά, που μπορούν να συγκρατήσουν το βάρος.
Αν, πάντως, το καρφί μπήκε ανάμεσα στα δύο κόκαλα, κερκίδα και ωλένη, έχουμε τραγικό πόνο γιατί τραυματίστηκε το μέσο νεύρο. Σκεφτείτε ότι αν ακουμπήσουμε ελάχιστα το νεύρο του αγκώνα νιώθουμε έντονο πόνο. Φανταστείτε να περάσει καρφί από αυτό το νεύρο. Ως προς το κάρφωμα των ποδιών οι δύο εκδοχές είναι ότι σταύρωναν τα πόδια και το καρφί περνούσε από το ένα πόδι στο άλλο ή ότι καρφώθηκαν παράλληλα. Ευρήματα του 1968 σε τάφους στην Ανατολική Ιερουσαλήμ μάς δείχνουν ότι υπήρχαν και άλλοι που σταυρώθηκαν στα πόδια με τον πρώτο τρόπο.

Ο θάνατος τελικά από τι επήλθε; Γνωρίζουμε;

Μπορούμε να πούμε ότι ήταν ένας θάνατος αργός και λίαν βασανιστικός. Με την ανύψωση του Σταυρού ο Χριστός αντιμετωπίζει μια σειρά από δυσμενείς παράγοντες:
- Υποχρεωτική ορθοστασία, που του δημιουργεί ορθοστατική υπόταση.
- Υποχρεωτική ακινησία, που δεν δίνει τη δυνατότητα το φλεβικό αίμα να επιστρέψει στην καρδιά.
- Ειδική στάση του θώρακα, με το βάρος του σώματος να είναι σε μόνιμη έκπτυξη και να δυσκολεύει φοβερά την αναπνοή. Δεν μπορεί να κάνει εκπνοή παρά μόνο εισπνοή. Αυτό συντόμευσε τον θάνατό Του.
Επιπλέον αντιμετωπίζει επιπλοκές τραυμάτων, αιμορραγία, αφυδάτωση, πείνα, δίψα και εξάντληση.

Το τελικό «πόρισμα»;

Επρόκειτο για πολυπαραγοντικό θάνατο. Πολλά πράγματα έδρασαν για την κατάληξη, με τελικό αίτιο την ασφυξία μαζί με την κυκλοφορική ανεπάρκεια. Μια σημαντική λεπτομέρεια είναι και η επιδρομή των σαρκοφάγων εντόμων. Το αίμα φέρνει  από πολύ μακριά έντομα που κόβουν κομμάτια από τις πληγές ενός ακίνητου ανθρώπου! Οι πιο φοβερές στιγμές για τον Κύριο ήταν μετά το κάρφωμα στον Σταυρό.


Πώς εξηγείτε την αντοχή που έδειξε;

Ο Χριστός δεν πέθανε πριν από τη Σταύρωση γιατί υπήρχε λόγος. Υπερέβη τα ανθρώπινα μέτρα και για μένα το ότι άντεξε και ανέβηκε στον Σταυρό είναι ακόμα ένα δείγμα της θεότητάς Του.

Μπορείτε να μας περιγράψετε τι αισθανόταν ο Ιησούς φορώντας το ακάνθινο στεφάνι;

Πρώτα πρώτα, να σας πω ότι είναι πρωτοφανής τρόπος αντιμετώπισης. Ποτέ πριν δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο και ποτέ ξανά δεν επαναλήφθηκε. Επρόκειτο για φρίκη! Το κατασκεύασαν από μια τζιτζιφιά, ευλύγιστο φυτό που ευδοκιμεί στην περιοχή, με πολύ μεγάλα και σκληρά αγκάθια. Μέχρι τότε τα στεφάνια των καταδίκων ήταν σιδερένια και προσαρμόζονταν με βάση τη διάμετρο του κρανίου. Εδώ ήταν βασανιστήριο. Το τριχωτό της κεφαλής είναι αγγειοβριθέστατο. Εχει πολύ καλή αιμάτωση και ειδική νεύρωση. Η αιμορραγία, λοιπόν, ήταν μεγάλη και αφόρητος ο πόνος από τα αγκάθια στα νεύρα.


Κατά καιρούς έχουν ακουστεί θεωρίες ότι ο Χριστός δεν είχε πεθάνει στον Σταυρό και ότι έτσι δικαιολογείται (λογικά) η Ανάστασή του. Κατά τη γνώμη σας, αυτό μπορεί να στέκει;

Τυχαία έγινε, νομίζετε, ο λογχισμός της πλευράς; Καθόλου τυχαία. Αυτό το γεγονός είναι το πιστοποιητικό του θανάτου. Η λόγχη τρύπησε την πλευρά και βγήκε «αίμα και ύδωρ». Από όποια πλευρά και να έγινε ο λογχισμός, με αυτό το βαρύ όπλο των δυόμισι μέτρων, δεν υπάρχει περίπτωση ο οποιοσδήποτε να μείνει ζωντανός. Με τίποτα!

Αρα καταρρίπτονται όλα;
Φυσικά. Οι αρνητές βέβαια λένε ό,τι θέλουν, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί ασχολούνται με τον Χριστό αφού γι' αυτούς δεν υπάρχει.            

   ΗΤΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΠΑΝΙ ΠΟΥ ΤΥΛΙΞΑΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΟΙ ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ;

Η Σινδόνη του Τορίνο ή Ιερά Σινδόνη είναι ένα χριστιανικό ιερό κειμήλιο, ένα κομμάτι λινό ύφασμα (σεντόνι τεσσάρων μέτρων), πάνω στο οποίο είναι αποτυπωμένη η εικόνα ενός γενειοφόρου άνδρα και πιστεύεται ότι τυλίχτηκε το σώμα του Ιησού Χριστού μετά το μαρτύριό του στο σταυρό και το θάνατό του.

Φυλάσσεται από το 1578 στο ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Τορίνο. Η ύφανση του είναι από υλικά που χρησιμοποιούνταν την εποχή του Ιησού Χριστού. Αποτελεί για αιώνες αντικείμενο διαμάχης της θρησκευτικής και της επιστημονικής κοινότητας.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία υποστηρίζει ότι πρόκειται για το σάβανο στο οποίο τυλίχτηκε το σώμα του Ιησού Χριστού, μετά την σταύρωση. Αντίθετα η επιστημονική πλευρά υποστηρίζει ότι η σίνδονη αποτελεί ανθρώπινο δημιούργημα.

Προκειμένου να διαπιστωθεί αν πρόκειται για το σάβανο του Ιησού, πραγματοποιήθηκε μια σειρά επιστημονικών ερευνών τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι πρώτες μελέτες έγιναν στις αρχές του 20ου αιώνα. Αρχικά πραγματοποιήθηκε φωτογράφηση της σινδόνης. Στο αρνητικό της φωτογραφίας σχεδόν αόρατη μορφή μετατράπηκε σε μια εικόνα με απίστευτη λεπτομέρεια οπού διακρίνονταν καθαρά τα χαρακτηριστικά του προσώπου.

Aρκετά χρόνια μετά, με τη βοήθεια της NASA ,η φωτογραφία μπήκε κάτω από έναν αναλυτή εικόνας με αποτέλεσμα η εικόνα να έχει τρισδιάστατη απεικόνιση. Από ομάδα επιστημόνων που συγκροτήθηκε τότε ,αφαιρέθηκε ένα κομμάτι απο το προστατευτικό υπόστρωμα για ανάλυση.

Η ομάδα χρησιμοποιώντας κάμερες υψηλής αναλυσης απέδειξε ότι η μορφή στη σίνδονη δε δημιουργήθηκε με τη χρήση θερμότητας. Αυτό σε συνδυασμό με τη μη ύπαρξη φωτοσκιάσεων στη μορφή έδειξε ότι δεν ήταν αποτέλεσμα μιας τεχνικής φωτογράφισης.

Πραγματοποιήθηκε ακόμα μία διαδικασία για την μέτρηση της ηλικίας της σινδόνης με τη χρήση μεθόδου άνθρακα 14. Διαπιστώθηκε ότι χρονολογείται γύρω στο 1260 με 1390 μ. Αρκετούς αιώνες μετά δηλαδή την εποχή που έζησε ο Ιησούς.

Δυο στοιχεία φαίνεται να αμφισβητούν τη θεωρία για τη χρονολόγηση της σινδόνης στο μεσαίωνα. Το ένα είναι ότι μπορεί να αλλοιώθηκε η χημική σύσταση του υφάσματος από πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στο μοναστήρι που φυλασσόταν η σίνδονη, το 1532. Το δεύτερο είναι ότι σε έρευνες που έγιναν στο ύφασμα από το 1973, βρεθήκαν ιχνοστοιχεία από φυτά που υπήρχαν μονό στη μέση ανατολή και δεν ευδοκιμούσαν στην Ευρώπη. Πως λοιπόν χρονολογείται η σίνδονη στη μεσαιωνική Ευρώπη;

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι με το πέρασμα των χρονών μπορεί η μορφή του γενειοφόρου άνδρα στο ύφασμα να μην είναι ορατή.Για να εμποδίσουν την περαιτέρω φθορά κατασκεύασαν μια προθήκη αεροστεγή και απυγραμένη, που διοχετεύεται σε αυτή αέριο αργό και λίγο οξυγόνο για να προστατεύεται από τη μολυσμένη ατμόσφαιρα.

Η εκκλησία δεν επιτρέπει αλλά πειράματα όμως οι επιστήμονες πρότειναν μια νέα μέθοδο ψηφιακής ανάλυσης τη φασματοσκοπία. Με αυτή προσδιορίζεται ο ρυθμός οξείδωσης του υφάσματος και ποσό καιρό ακόμα θα είναι ορατή η μορφή. Θεολόγοι, επιστήμονες, πιστοί αγωνιούν μήπως αρχίζει να καταστρέφεται πριν λυθεί το μυστήριο της προέλευσης της. Δεν έχει ακόμα αποδειχτεί ότι πρόκειται για τη σινδόνη του Ιησού.

Οι έρευνες για την απόδειξη της αυθεντικότητας της σινδόνης συνεχίζονται. Μέχρι να γίνει αυτό ο καθένας μας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ότι θέλει , χωρίς να περιμένει την απάντηση των ερευνητών ,αλλά κυρίως στο τι πιστεύει μέσα του.

Ξέρατε από τι πέθανε ο Χριστός πάνω στο Σταυρό;

Ξέρατε από τι πέθανε ο Χριστός πάνω στο Σταυρό;

Το Θείο δράμα κορυφώνεται με την Σταύρωση και τον μαρτυρικό θάνατο του Θεανθρώπου. Ποια ήταν τα αίτια του θανάτου του Χριστού πάνω στο Σταυρό, από ιατρικής άποψης και πόσο κράτησε το μαρτύριό Του;

Ο Ιησούς πέθανε πιθανότατα από ένα συνδυασμό ασφυξίας, αιμορραγίας και αφυδάτωσης. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν Αμερικανοί γιατροί και ερευνητές της Κλινικής Mayo πριν από μερικά χρόνια, αφού μελέτησαν διεξοδικά τις ιστορικές πηγές για τη Σταύρωση –μεταξύ άλλων, τις διάφορες εκδοχές της Καινής Διαθήκης– και έλαβαν υπόψη τους όσα γνωρίζουμε για τις ρωμαϊκές μεθόδους εκτέλεσης εκείνης της εποχής.

Όσα συνέβησαν πριν από τη Σταύρωση κράτησαν δυο μέρες, και στο διάστημα αυτό ο Χριστός υποβλήθηκε πολλές φορές σε εξοντωτική φυσική καταπόνηση. Μετά τη σύλληψή Του στον Κήπο της Γεθσημανή, Του έδεσαν τα μάτια και Τον γρονθοκόπησαν στο πρόσωπο. Τον μαστίγωσαν, Του φόρεσαν ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι και Τον ανάγκασαν να κουβαλήσει ο ίδιος την οριζόντια δοκό του σταυρού. Ιδιαίτερα η μαστίγωση, που πρέπει να ήταν πολύ βάναυση, επέφερε σοβαρές βλάβες. Δημιούργησε εκτεταμένες ανοιχτές πληγές και προκάλεσε μεγάλη αιμορραγία. Η πορεία προς το Γολγοθά επιδείνωσε τη φυσική εξάντληση.

Η ίδια η σταύρωση, με καρφιά στους καρπούς και στα πόδια, δε θεωρήθηκε μοιραία. Ωστόσο, η στάση που παίρνει το σώμα πάνω στο σταυρό δυσκολεύει πολύ την αναπνοή. Όταν το βάρος του σώματος κρεμιέται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα χέρια και υποβαστάζεται από τα πόδια, η εισπνοή γίνεται επώδυνη και βαθμιαία επέρχεται ασφυξία.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Χριστός πέθανε ύστερα από παραμονή 3-6 ωρών στο σταυρό. Πρόκειται για ασυνήθιστα λίγο χρόνο. Συχνά οι θανατοποινίτες άντεχαν αρκετές μέρες στο σταυρό.

   ΟΤΑΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ!

Η στιγμή που η Παναγία συναντά την μάνα του Ιούδα είναι συγκλονιστική. Η μάνα Παναγία πενθεί για τον Θεάνθρωπο γιο της κι η μάνα του Ιούδα πενθεί για τον προδότη γιο της. Ο πόνος είναι ο ίδιος, είναι ο μεγάλος πόνος της μάνας που έχει χάσει το παιδί της, θρηνεί και σπαράζει για το σπλάχνο της.

Με αργό το βήμα η Παναγιά, με αμέτρητο τον πόνο, την νύχτα από τον Γολγοθά κατέβαινε με μόνο, τον Ιωάννη πλάι της μες στο σκοτάδι εκείνο και οι πέτρες ανατρίχιαζαν στον μυστικό της θρήνο.

Γύρω, τριγύρω σιγαλιά, βουβός είναι ο δρόμος, θαρρείς τον κόσμο νέκρωσε κάποιος μεγάλος τρόμος.

Και όσο βαδίζουν σαν σκιές στα άχαρα εκείνα μέρη, και μοιρολόγια η Παναγιά τα πιο όμορφα που ξέρει τα λέει και ο αντίλαλος από όπου και αν διαβαίνει κάθε λουλούδι τρυφερό που βρίσκεται μαραίνει.

Πώς να μην κλάψει που ‘γινε για αυτήν σκοτάδι η μέρα;

Κ’αν είναι Αυτός θεάνθρωπος, εκείνη είναι μητέρα. Και να που ακόμη μια φωνή την ερημιά ταράζει. Αχ,τι φωνή λυπητερή. Ποιος και γιατί στενάζει;

Ποιος σαν Αυτή άλλος πονεί και μοιρολόγια λέγει, μη του παιδιού της το χαμό και άλλη μανούλα κλαίει;

Ναι, κάποια μάνα είναι αυτή, που μονάχη στην άκρη απαρηγόρητα θρηνεί και χύνει μαύρο δάκρυ.

Και τούτη σαν τη Μαριάμ, τον γιό της έχει χάσει και δεν μπορεί τέτοιο κακό ποτέ να το ξεχάσει. Η Μαριάμ τον Ιησού τον είδε σταυρωμένο και τούτη είδε τον γιόκα της στο δέντρο κρεμασμένο Και κλαίει, μα το κλάμα της δεν συγκινεί κανέναν, νιώθει όμως τον πόνο της η Παναγιά η Παρθένα, που την ακούει τραβά και πάει να την γνωρίσει λόγια αγάπης να της πεί, να την παρηγορήσει.

Με ένα γλυκό χαμόγελο συμπόνοια γεμάτο μάνα της κράζει, δύστυχη μη σέρνεται εδώ κάτω.

Δεν είσαι μόνη που έχασες το φώς των ματιών σου, είμαι κ’εγώ, μην δέρνεσαι ποιος ήταν πες μου ο γιός σου;

Και αυτή δειλά, σαν ένοχος της απαντά:

Αδελφή μου, Ιούδας ονομάζεται το σπλάχνο το παιδί μου. Μόνο μια μάνα μόνο αυτή, σε όλο τον κόσμο ξέρει ποιο κοφτερό νιώθει βαθιά στα σπλάχνα της μαχαίρι, Στους πέντε δρόμους ρίχτηκα, παιδί μου σαν ζητιάνα, Αχ κάλλιο να μην έσωνα Θεέ να γίνω μάνα

Η Παναγιά κατάλαβε, τον γιό της τον γνωρίζει μα σαν μητέρα του Χριστού, δεν φεύγει, δεν γογγύζει.

Τον δικό της τον καημό ξεχνά την ώρα εκείνη και για τη μάνα τώρα αυτή τα δάκρυά της χύνει

Σκύβει και την ασπάζεται, χαιδεύει τα μαλλιά της, και την κρατάει με στοργή πιστά στην αγκαλιά της

Της λέει λόγια της καρδιάς και την γλυκομερώνει, της δίνει θάρρος, δύναμη και απάνω την σηκώνει.

Έλα και μείνε σπίτι μου την νύχτα να περάσεις, εκεί και οι δυό τον πόνο μας, τον μητρικό να πούμε, το δάκρυ μας να σμίξουμε και να προσευχηθούμε. Η μια στης άλλης το πλευρό σκυφτές συλλογισμένες, οι δυό μανάδες περπατούν αδελφαγκαλιασμένες.

Ο Ιησούς που στον Γολγοθά κρεμάται έδωσε τέτοια εντολή:

Αλλήλους ν’ Αγαπάτε!

Νοε 11:08

Το «σοκ» του άθεου φοιτητή στο Άγιον Όρος

 

Του Μητρ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου
Πριν από αρκετά χρόνια με πλησίασε κάποιος νεαρός φοιτητής. Με πολλή διστακτικότητα, άλλα και με την ένταση του απαιτητικού αναζητητή, μού δήλωσε ότι είναι άθεος, που όμως θα ήθελε πολύ να πιστέψει, άλλα δεν μπορούσε. 

Χρόνια προσπαθούσε και αναζητούσε, χωρίς όμως αποτέλεσμα..

Συνομίλησε με καθηγητές και μορφωμένους. Άλλα δεν ικανοποιήθηκε η δίψα του για κάτι σοβαρό. Άκουσε για μένα και αποφάσισε να μοιρασθεί μαζί μου την υπαρξιακή ανάγκη του. Μού ζήτησε μια επιστημονική απόδειξη περί υπάρξεως Θεού.

-Ξέρεις ολοκληρώματα ή διαφορικές εξισώσεις; τον ρώτησα.
-Δυστυχώς όχι, μού άπαντα. Είμαι της Φιλοσοφικής.
-Κρίμα! διότι ήξερα μία τέτοια απόδειξη, είπα εμφανώς αστειευόμενος.

Ένιωσε αμήχανα και κάπου σιώπησε για λίγο.
-Κοίταξε, του λέω. Συγγνώμη που σε πείραξα λιγάκι. Άλλα ο Θεός δεν είναι εξίσωση, ούτε μαθηματική απόδειξη. Αν ήταν κάτι τέτοιο, τότε όλοι οι μορφωμένοι θα τον πίστευαν. Να ξέρεις, αλλιώς προσεγγίζεται ο Θεός. Έχεις πάει ποτέ στο Άγιον Όρος; Έχεις ποτέ συναντήσει κανέναν ασκητή;
-Όχι, πάτερ, αλλά σκέπτομαι να πάω, έχω ακούσει τόσα. πολλά.. Αν μού πείτε, μπορώ να πάω και αύριο.

Ξέρετε κανέναν μορφωμένο να πάω να τον συναντήσω;
-Τι προτιμάς; Μορφωμένο που μπορεί να σε ζαλίσει ή άγιο που μπορεί να σε ξυπνήσει;
-Προτιμώ τον μορφωμένο. Τους φοβάμαι τους αγίους.
-Η πίστη είναι υπόθεση της καρδιάς. Για δοκίμασε με κανέναν άγιο. Πώς σε λένε; ρωτώ.
-Γαβριήλ, μου άπαντα.

Τον έστειλα σε έναν ασκητή. Του περιέγραψα τον τρόπο προσβάσεως και του έδωσα τις δέουσες οδηγίες. Κάναμε κι ένα σχεδιάγραμμα. Θα πας, του είπα, και θα ρωτήσεις το ίδιο πράγμα. Είμαι άθεος, θα του πεις, και θέλω να πιστεύσω.
Θέλω μια απόδειξη περί υπάρξεως Θεού.

-Φοβάμαι, ντρέπομαι, μου άπαντα.
-Γιατί ντρέπεσαι και φοβάσαι τον άγιο και δεν ντρέπεσαι και φοβάσαι έμενα; ρωτώ. Πήγαινε απλά και ζήτα το ίδιο πράγμα.
Σε λίγες μέρες, πήγε και βρήκε τον ασκητή να συζητάει με κάποιον νέο στην αυλή του. Στην απέναντι μεριά περίμεναν άλλοι τέσσερις καθισμένοι σε κάτι κούτσουρα. Ανάμεσα σε αυτούς και ο Γαβριήλ βρήκε δειλά την θέση του. Δεν πέρασαν περισσότερα από δέκα λεπτά και η συνομιλία του Γέροντα με τον νεαρό τελείωσε.

-Τι γίνεστε, παιδιά; ρωτάει. Έχετε πάρει κανένα λουκουμάκι; Έχετε πιει λίγο νεράκι;
-Ευχαριστούμε, Γέροντα, απήντησαν, με συμβατική κοσμική ευγένεια.
-Έλα εδώ, λέει απευθυνόμενος στον Γαβριήλ, ξεχωρίζοντας τον από τους υπόλοιπους. Θα φέρω εγώ το νερό, πάρε εσύ το κουτί αυτό με τα λουκούμια. και έλα πιο κοντά να σού πω ένα μυστικό: Καλά να είναι κανείς άθεος, άλλα να έχει όνομα αγγέλου και να είναι άθεος; Αυτό πρώτη φορά μου συμβαίνει.

Ο φίλος μας κόντεψε να πάθει έμφραγμα από τον αποκαλυπτικό αιφνιδιασμό.
Πού εγνώρισε το όνομα του; Ποιος του αποκάλυψε το πρόβλημα του; Τι, τελικά, ήθελε να του πει ο γέροντας;
-Πάτερ, μπορώ να σας μιλήσω λίγο; Μόλις που μπόρεσε να ψελλίσει.
-Κοίταξε, τώρα σουρουπώνει, πάρε το λουκούμι, πιες και λίγο νεράκι και πήγαινε στο πιο κοντινό μοναστήρι να διανυκτερεύσεις.
-Πάτερ μου, θέλω να μιλήσουμε, δεν γίνεται;
-Τι να πούμε, ρε παλικάρι; Για ποιόν λόγο ήλθες;

Στο ερώτημα αυτό ένιωσα αμέσως να ανοίγει η αναπνοή μου, αφηγείται. Η καρδιά μου να πλημμυρίζει από πίστη. Ο μέσα μου κόσμος να θερμαίνεται. Οι απορίες να λύνονται χωρίς κανένα λογικό επιχείρημα, δίχως καμία συζήτηση, χωρίς την ύπαρξη μιας ξεκάθαρης απάντησης. Γκρεμίσθηκαν μέσα μου αυτομάτως όλα τα αν, τα γιατί, τα μήπως και έμεινε μόνον το πώς και το Τι από δω κι εμπρός.

Ότι δεν του έδωσε η σκέψη των μορφωμένων, του το χάρισε ο ευγενικός υπαινιγμός ενός άγιου, αποφοίτου μόλις της τέταρτης τάξης του δημοτικού. Οι άγιοι είναι πολύ διακριτικοί. Σού κάνουν την εγχείρηση χωρίς αναισθησία και δεν πονάς. Σου κάνουν την μεταμόσχευση χωρίς να σού ανοίξουν την κοιλιά. Σε ανεβάζουν σε δυσπρόσιτες κορυφές δίχως τις σκάλες της κοσμικής λογικής. Σου φυτεύουν την πίστη στην καρδιά, χωρίς να σού κουράσουν το μυαλό.            

   ΕΝΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΓΑΛΑΝΑΚΗ (VIDEO)

Επταήμερο πένθος έχει κηρυχθεί στο δήμο Κισάμου μετά την απώλεια του πρώην Μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη που έφυγε χτες σε ηλικία 102 ετών. Οι καμπάνες από χτες χτυπούν πένθιμα με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της περιοχής ενώ αύριο αναμένεται να τελεστεί η κηδεία του στον ιερό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Κίσαμο όπου θα τεθεί η σορός του για λαϊκό προσκύνημα.  Τον επικήδειο θα εκφωνήσει ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος.

Εν τω μεταξύ το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του μακαριστού Μητροπολίτη πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει μέσω των ιστοσελίδων www.ert-archives.gr και www.ert.gr, το σχετικό επεισόδιο της ιστορικής σειράς αυτοβιογραφικών ντοκιμαντέρ των Γιώργου και Ηρούς Σγουράκη ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ, σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη, παραγωγής 1982.

Στο συγκεκριμένο επεισόδιο, ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος αναφέρεται στις μνήμες από την παιδική του ηλικία και τη ζωή στον τόπο καταγωγής του, το Νεροχώρι Αποκορώνου Κρήτης. Περιγράφει την εμπειρία της παραμονής του στην Ιερά Μονή της Αγ. Τριάδας Ακρωτηρίου Χανίων ως σπουδαστής στο Ιεροδιδασκαλείο, καθώς και των φοιτητικών του χρόνων στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναφέρεται ακόμη, στην περίοδο που εξελέγη Μητροπολίτης στη Γερμανία το 1971 και στην επιστροφή του στη Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου το 1981, ενώ καταθέτει τις απόψεις του για τα θέματα της κοινωνικής δικαιοσύνης, του αφοπλισμού και των βάσεων.

Παράλληλα, το ντοκιμαντέρ εστιάζεται στο κοινωνικό έργο του ιεράρχη, όπως το κοινωφελές Ίδρυμα Αγία Σοφία που οραματίστηκε ως κέντρο λαϊκού πολιτισμού, τα μαθητικά οικοτροφεία και το Κέντρο Αγροτικής Ανάπτυξης στο Κολυμπάρι. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής, η κάμερα καταγράφει πλάνα από την επαρχία Αποκορώνου, ενώ παρουσιάζεται οπτικοακουστικό υλικό με λόγους του ιεράρχη προς το ποίμνιό του και στιγμιότυπα από τη συμμετοχή του σε θρησκευτικές εκδηλώσεις.

Δείτε το ντοκιμαντέρ ΕΔΩ

   Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΣΤΗΝ ΒΗΘΑΝΙΑ

Ο τάφος του Λαζάρου στην Βηθανία αποτελείται από μια υπόγεια κρύπτη, στην οποία οδηγούν 27 σκαλοπάτια σκαλισμένα στο φυσικό βράχο.

Επάνω από τον τάφο η Αγία Ελένη είχε ιδρύσει τον 4ο αιώνα τρίκλιτη βασιλική με αίθριο.

Το οικοδόμημα ήταν στρωμένο με πολύχρωμα μωσαϊκά δάπεδα.

Να αναφερθεί ότι ο 1ος τάφος του Λαζάρου στο χωριό Βηθανία ανήκει πλέον στους Μουσουλμάνους, το οποίο βρίσκεται νοτιοανατολικώς της Ιερουσαλήμ, στους πρόποδες του Όρους των Ελαιών.

Εκεί ο Ιησούς Χριστός ανέστησε τον φίλο του Λάζαρο και φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Σίμωνος του Λεπρού.

 

Σήμερα είναι επισκέψιμα ο τάφος, ο χώρος της οικίας, όπου κατοικούσαν ο Λάζαρος με τις αδελφές του, αλλά και το μέρος στο οποίο ο Χριστός συνάντησε την Μάρθα και την Μαρία.

Ο τάφος του Αγίου στην Λάρνακα

Ο Άγιος Λάζαρος πέθανε το 63 μ.Χ. μετά από 18χρονη πλούσια φιλανθρωπική και Χριστιανική δράση στην Επισκοπή Κιτίου και θάφτηκε στο Ρωμαϊκό νεκροταφείο της πόλης που βρισκόταν στο σημείο του σημερινού Ναού.

Ο Τάφος του Αγίου Λαζάρου, που ανακαλύφθηκε κάτω από την Αγία Τράπεζα Αγίου Λαζάρου στην Λάρνακα το 1973, είναι αρκετά μεγάλος με 2 δωμάτια.

 

Εκεί βρέθηκαν παλαιοχριστιανικές σαρκοφάγοι (1ος – 3ος αιώνας μ.Χ.) που παρέμειναν εκεί και μετά την μετακίνηση του σκηνώματος του Αγίου στην Κωνσταντινούπολη το 890 μ.Χ. Τα δωμάτια του Τάφου είναι στη μορφή παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, που φαίνεται να λειτουργούσε κατά την περίοδο των διωγμών από τους Ρωμαίους.

                                                               ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ 

             

Ας μην ζητάμε αδελφοί μου την ώρα της προσωπικής μας δοκιμασίας. να βρούμε ανάπαυση. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Θεός πάνω στο σταυρό την ώρα του μαρτυρίου, δεν ησύχασε, ούτε στιγμή. Φανταστείτε το . Όχι για λίγα λεπτά, αλλά για ώρες το σώμα του Θεανθρώπου, στερημένο από την Θεϊκή παρουσία, και έχοντας μόνο την ανθρώπινη υπόσταση, να κρέμεται καρφωμένο στο σταυρό. Ο αέρας στο ύψωμα του Γολγοθά να πηγαίνει το σταυρό μπρος  πίσω, έτσι που να κάνει ακόμα πιο επώδυνο, το μαρτύριο από τα καρφιά. Έχουν προηγηθεί  το ράπισμα το φραγγέλωμα, η αϋπνία  και όλα τα άλλα μαρτύρια. Και όλα αυτά για μας. Και όλα αυτά στον Αναμάρτητο  Για την δική μας Σωτηρία με το αθώο Αίμα του αγοράζει τις αμαρτίες μας. Μετά την σταύρωση έρχεται η Ανάσταση. Έτσι και εμείς, ας υπομείνουμε  στον προσωπικό μας Γολγοθά,  αγόγγυστα όπως Εκείνος και ας προσδοκάμε Ανάσταση, που σίγουρα θα έρθει.

 Καλό Πάσχα!!

                                                       ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο Χριστός από του Σταυρού, τόνισε ότι οι σταυρωτές του δεν ξέρουν τι ΚΑΝΟΥΝ.....Εμείς που ζούμε υπό την σκιάν του Σταυρού Του, πρέπει να δείξουμε στους αρνητές Του τι...ΧΑΝΟΥΝ.

Καλό και ευλογημένο Πάσχα φίλοι μου.