ΗΤΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΠΑΝΙ ΠΟΥ ΤΥΛΙΞΑΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΟΙ ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ;

Η Σινδόνη του Τορίνο ή Ιερά Σινδόνη είναι ένα χριστιανικό ιερό κειμήλιο, ένα κομμάτι λινό ύφασμα (σεντόνι τεσσάρων μέτρων), πάνω στο οποίο είναι αποτυπωμένη η εικόνα ενός γενειοφόρου άνδρα και πιστεύεται ότι τυλίχτηκε το σώμα του Ιησού Χριστού μετά το μαρτύριό του στο σταυρό και το θάνατό του.

Φυλάσσεται από το 1578 στο ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Τορίνο. Η ύφανση του είναι από υλικά που χρησιμοποιούνταν την εποχή του Ιησού Χριστού. Αποτελεί για αιώνες αντικείμενο διαμάχης της θρησκευτικής και της επιστημονικής κοινότητας.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία υποστηρίζει ότι πρόκειται για το σάβανο στο οποίο τυλίχτηκε το σώμα του Ιησού Χριστού, μετά την σταύρωση. Αντίθετα η επιστημονική πλευρά υποστηρίζει ότι η σίνδονη αποτελεί ανθρώπινο δημιούργημα.

Προκειμένου να διαπιστωθεί αν πρόκειται για το σάβανο του Ιησού, πραγματοποιήθηκε μια σειρά επιστημονικών ερευνών τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι πρώτες μελέτες έγιναν στις αρχές του 20ου αιώνα. Αρχικά πραγματοποιήθηκε φωτογράφηση της σινδόνης. Στο αρνητικό της φωτογραφίας σχεδόν αόρατη μορφή μετατράπηκε σε μια εικόνα με απίστευτη λεπτομέρεια οπού διακρίνονταν καθαρά τα χαρακτηριστικά του προσώπου.

Aρκετά χρόνια μετά, με τη βοήθεια της NASA ,η φωτογραφία μπήκε κάτω από έναν αναλυτή εικόνας με αποτέλεσμα η εικόνα να έχει τρισδιάστατη απεικόνιση. Από ομάδα επιστημόνων που συγκροτήθηκε τότε ,αφαιρέθηκε ένα κομμάτι απο το προστατευτικό υπόστρωμα για ανάλυση.

Η ομάδα χρησιμοποιώντας κάμερες υψηλής αναλυσης απέδειξε ότι η μορφή στη σίνδονη δε δημιουργήθηκε με τη χρήση θερμότητας. Αυτό σε συνδυασμό με τη μη ύπαρξη φωτοσκιάσεων στη μορφή έδειξε ότι δεν ήταν αποτέλεσμα μιας τεχνικής φωτογράφισης.

Πραγματοποιήθηκε ακόμα μία διαδικασία για την μέτρηση της ηλικίας της σινδόνης με τη χρήση μεθόδου άνθρακα 14. Διαπιστώθηκε ότι χρονολογείται γύρω στο 1260 με 1390 μ. Αρκετούς αιώνες μετά δηλαδή την εποχή που έζησε ο Ιησούς.

Δυο στοιχεία φαίνεται να αμφισβητούν τη θεωρία για τη χρονολόγηση της σινδόνης στο μεσαίωνα. Το ένα είναι ότι μπορεί να αλλοιώθηκε η χημική σύσταση του υφάσματος από πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στο μοναστήρι που φυλασσόταν η σίνδονη, το 1532. Το δεύτερο είναι ότι σε έρευνες που έγιναν στο ύφασμα από το 1973, βρεθήκαν ιχνοστοιχεία από φυτά που υπήρχαν μονό στη μέση ανατολή και δεν ευδοκιμούσαν στην Ευρώπη. Πως λοιπόν χρονολογείται η σίνδονη στη μεσαιωνική Ευρώπη;

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι με το πέρασμα των χρονών μπορεί η μορφή του γενειοφόρου άνδρα στο ύφασμα να μην είναι ορατή.Για να εμποδίσουν την περαιτέρω φθορά κατασκεύασαν μια προθήκη αεροστεγή και απυγραμένη, που διοχετεύεται σε αυτή αέριο αργό και λίγο οξυγόνο για να προστατεύεται από τη μολυσμένη ατμόσφαιρα.

Η εκκλησία δεν επιτρέπει αλλά πειράματα όμως οι επιστήμονες πρότειναν μια νέα μέθοδο ψηφιακής ανάλυσης τη φασματοσκοπία. Με αυτή προσδιορίζεται ο ρυθμός οξείδωσης του υφάσματος και ποσό καιρό ακόμα θα είναι ορατή η μορφή. Θεολόγοι, επιστήμονες, πιστοί αγωνιούν μήπως αρχίζει να καταστρέφεται πριν λυθεί το μυστήριο της προέλευσης της. Δεν έχει ακόμα αποδειχτεί ότι πρόκειται για τη σινδόνη του Ιησού.

Οι έρευνες για την απόδειξη της αυθεντικότητας της σινδόνης συνεχίζονται. Μέχρι να γίνει αυτό ο καθένας μας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ότι θέλει , χωρίς να περιμένει την απάντηση των ερευνητών ,αλλά κυρίως στο τι πιστεύει μέσα του.

Ξέρατε από τι πέθανε ο Χριστός πάνω στο Σταυρό;

Ξέρατε από τι πέθανε ο Χριστός πάνω στο Σταυρό;

Το Θείο δράμα κορυφώνεται με την Σταύρωση και τον μαρτυρικό θάνατο του Θεανθρώπου. Ποια ήταν τα αίτια του θανάτου του Χριστού πάνω στο Σταυρό, από ιατρικής άποψης και πόσο κράτησε το μαρτύριό Του;

Ο Ιησούς πέθανε πιθανότατα από ένα συνδυασμό ασφυξίας, αιμορραγίας και αφυδάτωσης. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν Αμερικανοί γιατροί και ερευνητές της Κλινικής Mayo πριν από μερικά χρόνια, αφού μελέτησαν διεξοδικά τις ιστορικές πηγές για τη Σταύρωση –μεταξύ άλλων, τις διάφορες εκδοχές της Καινής Διαθήκης– και έλαβαν υπόψη τους όσα γνωρίζουμε για τις ρωμαϊκές μεθόδους εκτέλεσης εκείνης της εποχής.

Όσα συνέβησαν πριν από τη Σταύρωση κράτησαν δυο μέρες, και στο διάστημα αυτό ο Χριστός υποβλήθηκε πολλές φορές σε εξοντωτική φυσική καταπόνηση. Μετά τη σύλληψή Του στον Κήπο της Γεθσημανή, Του έδεσαν τα μάτια και Τον γρονθοκόπησαν στο πρόσωπο. Τον μαστίγωσαν, Του φόρεσαν ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι και Τον ανάγκασαν να κουβαλήσει ο ίδιος την οριζόντια δοκό του σταυρού. Ιδιαίτερα η μαστίγωση, που πρέπει να ήταν πολύ βάναυση, επέφερε σοβαρές βλάβες. Δημιούργησε εκτεταμένες ανοιχτές πληγές και προκάλεσε μεγάλη αιμορραγία. Η πορεία προς το Γολγοθά επιδείνωσε τη φυσική εξάντληση.

Η ίδια η σταύρωση, με καρφιά στους καρπούς και στα πόδια, δε θεωρήθηκε μοιραία. Ωστόσο, η στάση που παίρνει το σώμα πάνω στο σταυρό δυσκολεύει πολύ την αναπνοή. Όταν το βάρος του σώματος κρεμιέται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα χέρια και υποβαστάζεται από τα πόδια, η εισπνοή γίνεται επώδυνη και βαθμιαία επέρχεται ασφυξία.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Χριστός πέθανε ύστερα από παραμονή 3-6 ωρών στο σταυρό. Πρόκειται για ασυνήθιστα λίγο χρόνο. Συχνά οι θανατοποινίτες άντεχαν αρκετές μέρες στο σταυρό.

   ΟΤΑΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ!

Η στιγμή που η Παναγία συναντά την μάνα του Ιούδα είναι συγκλονιστική. Η μάνα Παναγία πενθεί για τον Θεάνθρωπο γιο της κι η μάνα του Ιούδα πενθεί για τον προδότη γιο της. Ο πόνος είναι ο ίδιος, είναι ο μεγάλος πόνος της μάνας που έχει χάσει το παιδί της, θρηνεί και σπαράζει για το σπλάχνο της.

Με αργό το βήμα η Παναγιά, με αμέτρητο τον πόνο, την νύχτα από τον Γολγοθά κατέβαινε με μόνο, τον Ιωάννη πλάι της μες στο σκοτάδι εκείνο και οι πέτρες ανατρίχιαζαν στον μυστικό της θρήνο.

Γύρω, τριγύρω σιγαλιά, βουβός είναι ο δρόμος, θαρρείς τον κόσμο νέκρωσε κάποιος μεγάλος τρόμος.

Και όσο βαδίζουν σαν σκιές στα άχαρα εκείνα μέρη, και μοιρολόγια η Παναγιά τα πιο όμορφα που ξέρει τα λέει και ο αντίλαλος από όπου και αν διαβαίνει κάθε λουλούδι τρυφερό που βρίσκεται μαραίνει.

Πώς να μην κλάψει που ‘γινε για αυτήν σκοτάδι η μέρα;

Κ’αν είναι Αυτός θεάνθρωπος, εκείνη είναι μητέρα. Και να που ακόμη μια φωνή την ερημιά ταράζει. Αχ,τι φωνή λυπητερή. Ποιος και γιατί στενάζει;

Ποιος σαν Αυτή άλλος πονεί και μοιρολόγια λέγει, μη του παιδιού της το χαμό και άλλη μανούλα κλαίει;

Ναι, κάποια μάνα είναι αυτή, που μονάχη στην άκρη απαρηγόρητα θρηνεί και χύνει μαύρο δάκρυ.

Και τούτη σαν τη Μαριάμ, τον γιό της έχει χάσει και δεν μπορεί τέτοιο κακό ποτέ να το ξεχάσει. Η Μαριάμ τον Ιησού τον είδε σταυρωμένο και τούτη είδε τον γιόκα της στο δέντρο κρεμασμένο Και κλαίει, μα το κλάμα της δεν συγκινεί κανέναν, νιώθει όμως τον πόνο της η Παναγιά η Παρθένα, που την ακούει τραβά και πάει να την γνωρίσει λόγια αγάπης να της πεί, να την παρηγορήσει.

Με ένα γλυκό χαμόγελο συμπόνοια γεμάτο μάνα της κράζει, δύστυχη μη σέρνεται εδώ κάτω.

Δεν είσαι μόνη που έχασες το φώς των ματιών σου, είμαι κ’εγώ, μην δέρνεσαι ποιος ήταν πες μου ο γιός σου;

Και αυτή δειλά, σαν ένοχος της απαντά:

Αδελφή μου, Ιούδας ονομάζεται το σπλάχνο το παιδί μου. Μόνο μια μάνα μόνο αυτή, σε όλο τον κόσμο ξέρει ποιο κοφτερό νιώθει βαθιά στα σπλάχνα της μαχαίρι, Στους πέντε δρόμους ρίχτηκα, παιδί μου σαν ζητιάνα, Αχ κάλλιο να μην έσωνα Θεέ να γίνω μάνα

Η Παναγιά κατάλαβε, τον γιό της τον γνωρίζει μα σαν μητέρα του Χριστού, δεν φεύγει, δεν γογγύζει.

Τον δικό της τον καημό ξεχνά την ώρα εκείνη και για τη μάνα τώρα αυτή τα δάκρυά της χύνει

Σκύβει και την ασπάζεται, χαιδεύει τα μαλλιά της, και την κρατάει με στοργή πιστά στην αγκαλιά της

Της λέει λόγια της καρδιάς και την γλυκομερώνει, της δίνει θάρρος, δύναμη και απάνω την σηκώνει.

Έλα και μείνε σπίτι μου την νύχτα να περάσεις, εκεί και οι δυό τον πόνο μας, τον μητρικό να πούμε, το δάκρυ μας να σμίξουμε και να προσευχηθούμε. Η μια στης άλλης το πλευρό σκυφτές συλλογισμένες, οι δυό μανάδες περπατούν αδελφαγκαλιασμένες.

Ο Ιησούς που στον Γολγοθά κρεμάται έδωσε τέτοια εντολή:

Αλλήλους ν’ Αγαπάτε!

Νοε 11:08

Το «σοκ» του άθεου φοιτητή στο Άγιον Όρος

 

Του Μητρ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου
Πριν από αρκετά χρόνια με πλησίασε κάποιος νεαρός φοιτητής. Με πολλή διστακτικότητα, άλλα και με την ένταση του απαιτητικού αναζητητή, μού δήλωσε ότι είναι άθεος, που όμως θα ήθελε πολύ να πιστέψει, άλλα δεν μπορούσε. 

Χρόνια προσπαθούσε και αναζητούσε, χωρίς όμως αποτέλεσμα..

Συνομίλησε με καθηγητές και μορφωμένους. Άλλα δεν ικανοποιήθηκε η δίψα του για κάτι σοβαρό. Άκουσε για μένα και αποφάσισε να μοιρασθεί μαζί μου την υπαρξιακή ανάγκη του. Μού ζήτησε μια επιστημονική απόδειξη περί υπάρξεως Θεού.

-Ξέρεις ολοκληρώματα ή διαφορικές εξισώσεις; τον ρώτησα.
-Δυστυχώς όχι, μού άπαντα. Είμαι της Φιλοσοφικής.
-Κρίμα! διότι ήξερα μία τέτοια απόδειξη, είπα εμφανώς αστειευόμενος.

Ένιωσε αμήχανα και κάπου σιώπησε για λίγο.
-Κοίταξε, του λέω. Συγγνώμη που σε πείραξα λιγάκι. Άλλα ο Θεός δεν είναι εξίσωση, ούτε μαθηματική απόδειξη. Αν ήταν κάτι τέτοιο, τότε όλοι οι μορφωμένοι θα τον πίστευαν. Να ξέρεις, αλλιώς προσεγγίζεται ο Θεός. Έχεις πάει ποτέ στο Άγιον Όρος; Έχεις ποτέ συναντήσει κανέναν ασκητή;
-Όχι, πάτερ, αλλά σκέπτομαι να πάω, έχω ακούσει τόσα. πολλά.. Αν μού πείτε, μπορώ να πάω και αύριο.

Ξέρετε κανέναν μορφωμένο να πάω να τον συναντήσω;
-Τι προτιμάς; Μορφωμένο που μπορεί να σε ζαλίσει ή άγιο που μπορεί να σε ξυπνήσει;
-Προτιμώ τον μορφωμένο. Τους φοβάμαι τους αγίους.
-Η πίστη είναι υπόθεση της καρδιάς. Για δοκίμασε με κανέναν άγιο. Πώς σε λένε; ρωτώ.
-Γαβριήλ, μου άπαντα.

Τον έστειλα σε έναν ασκητή. Του περιέγραψα τον τρόπο προσβάσεως και του έδωσα τις δέουσες οδηγίες. Κάναμε κι ένα σχεδιάγραμμα. Θα πας, του είπα, και θα ρωτήσεις το ίδιο πράγμα. Είμαι άθεος, θα του πεις, και θέλω να πιστεύσω.
Θέλω μια απόδειξη περί υπάρξεως Θεού.

-Φοβάμαι, ντρέπομαι, μου άπαντα.
-Γιατί ντρέπεσαι και φοβάσαι τον άγιο και δεν ντρέπεσαι και φοβάσαι έμενα; ρωτώ. Πήγαινε απλά και ζήτα το ίδιο πράγμα.
Σε λίγες μέρες, πήγε και βρήκε τον ασκητή να συζητάει με κάποιον νέο στην αυλή του. Στην απέναντι μεριά περίμεναν άλλοι τέσσερις καθισμένοι σε κάτι κούτσουρα. Ανάμεσα σε αυτούς και ο Γαβριήλ βρήκε δειλά την θέση του. Δεν πέρασαν περισσότερα από δέκα λεπτά και η συνομιλία του Γέροντα με τον νεαρό τελείωσε.

-Τι γίνεστε, παιδιά; ρωτάει. Έχετε πάρει κανένα λουκουμάκι; Έχετε πιει λίγο νεράκι;
-Ευχαριστούμε, Γέροντα, απήντησαν, με συμβατική κοσμική ευγένεια.
-Έλα εδώ, λέει απευθυνόμενος στον Γαβριήλ, ξεχωρίζοντας τον από τους υπόλοιπους. Θα φέρω εγώ το νερό, πάρε εσύ το κουτί αυτό με τα λουκούμια. και έλα πιο κοντά να σού πω ένα μυστικό: Καλά να είναι κανείς άθεος, άλλα να έχει όνομα αγγέλου και να είναι άθεος; Αυτό πρώτη φορά μου συμβαίνει.

Ο φίλος μας κόντεψε να πάθει έμφραγμα από τον αποκαλυπτικό αιφνιδιασμό.
Πού εγνώρισε το όνομα του; Ποιος του αποκάλυψε το πρόβλημα του; Τι, τελικά, ήθελε να του πει ο γέροντας;
-Πάτερ, μπορώ να σας μιλήσω λίγο; Μόλις που μπόρεσε να ψελλίσει.
-Κοίταξε, τώρα σουρουπώνει, πάρε το λουκούμι, πιες και λίγο νεράκι και πήγαινε στο πιο κοντινό μοναστήρι να διανυκτερεύσεις.
-Πάτερ μου, θέλω να μιλήσουμε, δεν γίνεται;
-Τι να πούμε, ρε παλικάρι; Για ποιόν λόγο ήλθες;

Στο ερώτημα αυτό ένιωσα αμέσως να ανοίγει η αναπνοή μου, αφηγείται. Η καρδιά μου να πλημμυρίζει από πίστη. Ο μέσα μου κόσμος να θερμαίνεται. Οι απορίες να λύνονται χωρίς κανένα λογικό επιχείρημα, δίχως καμία συζήτηση, χωρίς την ύπαρξη μιας ξεκάθαρης απάντησης. Γκρεμίσθηκαν μέσα μου αυτομάτως όλα τα αν, τα γιατί, τα μήπως και έμεινε μόνον το πώς και το Τι από δω κι εμπρός.

Ότι δεν του έδωσε η σκέψη των μορφωμένων, του το χάρισε ο ευγενικός υπαινιγμός ενός άγιου, αποφοίτου μόλις της τέταρτης τάξης του δημοτικού. Οι άγιοι είναι πολύ διακριτικοί. Σού κάνουν την εγχείρηση χωρίς αναισθησία και δεν πονάς. Σου κάνουν την μεταμόσχευση χωρίς να σού ανοίξουν την κοιλιά. Σε ανεβάζουν σε δυσπρόσιτες κορυφές δίχως τις σκάλες της κοσμικής λογικής. Σου φυτεύουν την πίστη στην καρδιά, χωρίς να σού κουράσουν το μυαλό.            

   ΕΝΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΓΑΛΑΝΑΚΗ (VIDEO)

Επταήμερο πένθος έχει κηρυχθεί στο δήμο Κισάμου μετά την απώλεια του πρώην Μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη που έφυγε χτες σε ηλικία 102 ετών. Οι καμπάνες από χτες χτυπούν πένθιμα με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της περιοχής ενώ αύριο αναμένεται να τελεστεί η κηδεία του στον ιερό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Κίσαμο όπου θα τεθεί η σορός του για λαϊκό προσκύνημα.  Τον επικήδειο θα εκφωνήσει ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος.

Εν τω μεταξύ το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του μακαριστού Μητροπολίτη πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει μέσω των ιστοσελίδων www.ert-archives.gr και www.ert.gr, το σχετικό επεισόδιο της ιστορικής σειράς αυτοβιογραφικών ντοκιμαντέρ των Γιώργου και Ηρούς Σγουράκη ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ, σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη, παραγωγής 1982.

Στο συγκεκριμένο επεισόδιο, ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος αναφέρεται στις μνήμες από την παιδική του ηλικία και τη ζωή στον τόπο καταγωγής του, το Νεροχώρι Αποκορώνου Κρήτης. Περιγράφει την εμπειρία της παραμονής του στην Ιερά Μονή της Αγ. Τριάδας Ακρωτηρίου Χανίων ως σπουδαστής στο Ιεροδιδασκαλείο, καθώς και των φοιτητικών του χρόνων στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναφέρεται ακόμη, στην περίοδο που εξελέγη Μητροπολίτης στη Γερμανία το 1971 και στην επιστροφή του στη Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου το 1981, ενώ καταθέτει τις απόψεις του για τα θέματα της κοινωνικής δικαιοσύνης, του αφοπλισμού και των βάσεων.

Παράλληλα, το ντοκιμαντέρ εστιάζεται στο κοινωνικό έργο του ιεράρχη, όπως το κοινωφελές Ίδρυμα Αγία Σοφία που οραματίστηκε ως κέντρο λαϊκού πολιτισμού, τα μαθητικά οικοτροφεία και το Κέντρο Αγροτικής Ανάπτυξης στο Κολυμπάρι. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής, η κάμερα καταγράφει πλάνα από την επαρχία Αποκορώνου, ενώ παρουσιάζεται οπτικοακουστικό υλικό με λόγους του ιεράρχη προς το ποίμνιό του και στιγμιότυπα από τη συμμετοχή του σε θρησκευτικές εκδηλώσεις.

Δείτε το ντοκιμαντέρ ΕΔΩ

   Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΣΤΗΝ ΒΗΘΑΝΙΑ

Ο τάφος του Λαζάρου στην Βηθανία αποτελείται από μια υπόγεια κρύπτη, στην οποία οδηγούν 27 σκαλοπάτια σκαλισμένα στο φυσικό βράχο.

Επάνω από τον τάφο η Αγία Ελένη είχε ιδρύσει τον 4ο αιώνα τρίκλιτη βασιλική με αίθριο.

Το οικοδόμημα ήταν στρωμένο με πολύχρωμα μωσαϊκά δάπεδα.

Να αναφερθεί ότι ο 1ος τάφος του Λαζάρου στο χωριό Βηθανία ανήκει πλέον στους Μουσουλμάνους, το οποίο βρίσκεται νοτιοανατολικώς της Ιερουσαλήμ, στους πρόποδες του Όρους των Ελαιών.

Εκεί ο Ιησούς Χριστός ανέστησε τον φίλο του Λάζαρο και φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Σίμωνος του Λεπρού.

 

Σήμερα είναι επισκέψιμα ο τάφος, ο χώρος της οικίας, όπου κατοικούσαν ο Λάζαρος με τις αδελφές του, αλλά και το μέρος στο οποίο ο Χριστός συνάντησε την Μάρθα και την Μαρία.

Ο τάφος του Αγίου στην Λάρνακα

Ο Άγιος Λάζαρος πέθανε το 63 μ.Χ. μετά από 18χρονη πλούσια φιλανθρωπική και Χριστιανική δράση στην Επισκοπή Κιτίου και θάφτηκε στο Ρωμαϊκό νεκροταφείο της πόλης που βρισκόταν στο σημείο του σημερινού Ναού.

Ο Τάφος του Αγίου Λαζάρου, που ανακαλύφθηκε κάτω από την Αγία Τράπεζα Αγίου Λαζάρου στην Λάρνακα το 1973, είναι αρκετά μεγάλος με 2 δωμάτια.

 

Εκεί βρέθηκαν παλαιοχριστιανικές σαρκοφάγοι (1ος – 3ος αιώνας μ.Χ.) που παρέμειναν εκεί και μετά την μετακίνηση του σκηνώματος του Αγίου στην Κωνσταντινούπολη το 890 μ.Χ. Τα δωμάτια του Τάφου είναι στη μορφή παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, που φαίνεται να λειτουργούσε κατά την περίοδο των διωγμών από τους Ρωμαίους.

                                                               ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ 

             

Ας μην ζητάμε αδελφοί μου την ώρα της προσωπικής μας δοκιμασίας. να βρούμε ανάπαυση. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Θεός πάνω στο σταυρό την ώρα του μαρτυρίου, δεν ησύχασε, ούτε στιγμή. Φανταστείτε το . Όχι για λίγα λεπτά, αλλά για ώρες το σώμα του Θεανθρώπου, στερημένο από την Θεϊκή παρουσία, και έχοντας μόνο την ανθρώπινη υπόσταση, να κρέμεται καρφωμένο στο σταυρό. Ο αέρας στο ύψωμα του Γολγοθά να πηγαίνει το σταυρό μπρος  πίσω, έτσι που να κάνει ακόμα πιο επώδυνο, το μαρτύριο από τα καρφιά. Έχουν προηγηθεί  το ράπισμα το φραγγέλωμα, η αϋπνία  και όλα τα άλλα μαρτύρια. Και όλα αυτά για μας. Και όλα αυτά στον Αναμάρτητο  Για την δική μας Σωτηρία με το αθώο Αίμα του αγοράζει τις αμαρτίες μας. Μετά την σταύρωση έρχεται η Ανάσταση. Έτσι και εμείς, ας υπομείνουμε  στον προσωπικό μας Γολγοθά,  αγόγγυστα όπως Εκείνος και ας προσδοκάμε Ανάσταση, που σίγουρα θα έρθει.

 Καλό Πάσχα!!

                                                       ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο Χριστός από του Σταυρού, τόνισε ότι οι σταυρωτές του δεν ξέρουν τι ΚΑΝΟΥΝ.....Εμείς που ζούμε υπό την σκιάν του Σταυρού Του, πρέπει να δείξουμε στους αρνητές Του τι...ΧΑΝΟΥΝ.

Καλό και ευλογημένο Πάσχα φίλοι μου.

   Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ

Πρόκειται ίσως για το πιο παρεξηγημένο πρόσωπο της θρησκείας μας. Μια γυναίκα, ξεχωριστή με τη δική της παρουσία στην Ιστορία και με ένα έργο που αν μη τι άλλο έμεινε αθάνατο.

Η Κασσιανή είναι η γυναίκα που «έδωσε» το όνομα της στο γνωστό τροπάριο «κερδίζοντας» ταυτόχρονα το στίγμα της «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσας Γυνής».

Η πρώτη της «γνωριμία» με την Ιστορία έγινε εξαιτίας μια στιχομυθίας που είχε με τον παραλίγο σύζυγο της Αυτοκράτορα Θεόφιλο του Βυζαντίου.
Λένε πως ήταν αρκετά όμορφη, τόσο ώστε να επιλεχθεί ως υποψήφια νύφη του Αυτοκράτορα. Όταν ο Θεοδόσιος την πλησίασε σχεδόν έτοιμος να της δώσει το χρυσό μήλο που συμβόλιζε ότι την είχε επιλέξει, της είπε την φράση «Εκ γυναικός τα χείρω» Δηλαδή από την γυναίκα ήρθαν στον κόσμο τα κακά, υπονοώντας την αμαρτία της Ευας με το μήλο που στέρησε τον Παράδεισο από τους ανθρώπους.

Εκείνη δεν δίστασε και του έδωσε μια «πληρωμένη» απάντηση που όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος, σόκαρε τον Αυτοκράτορα. «Kαι εκ γυναικός τα κρείττω» του είπε.

Αυτό το «και από τη γυναίκα έρχονται τα καλύτερα» σύμφωνα με τους χρονογράφους σήμαινε ότι από μια γυναίκα, την Παναγία, ήρθε η ελπίδα και η σωτηρία στους ανθρώπους.

Όμορφη μεν, ετοιμόλογη και αυθάδης για τα δεδομένα της εποχής, έχασε το χρυσό μήλο που τελικά πήγε στη Θεοδώρα, και εκείνη κατέληξε σε μοναστήρι.

Στην Κασσιανή αποδίδονται γύρω στα 45 έργα, από τα οποία τα 23 τουλάχιστον είναι χωρίς αμφιβολία δικά της, ενώ τα υπόλοιπα είναι αγνώστου προελεύσεως.

Η ΕΝ ΠΟΛΛΑΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ

Όπως είναι γνωστό, ακόμη και σε ανθρώπους που δεν πηγαίνουν καν στην Εκκλησία, το πιο γνωστό κείμενο της είναι το ομώνυμο της τροπάριο. Μιλά για μια πόρνη που προσφέρει μύρα στον Ιησού, πριν τον ενταφιασμό Του.

Πρόκειται για ένα απίστευτης δυναμικής κείμενο που μέσα σε μόλις 116 λέξεις κάνει τον αναγνώστη του να νιώθει ένα χείμαρρο συναισθημάτων.

Πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι μόνο γι αυτό το τροπάριο, αρκετοί κάθε χρόνο αναζητούν έμπειρους ψάλτες που να μπορούν να αποδώσουν σωστά το κείμενο.

Γεννημένη κάπου 800 χρόνια μετά τον Χριστό δεν θα μπορούσε να είναι η πόρνη του τροπαρίου. Η ζωή της πάλι, δεν ήταν σε καμία περίπτωση τέτοια που να μπορούσε να «ταυτιστεί» με την πόρνη. Έναν άνδρα ερωτεύτηκε και η απόρριψη του στάθηκε αρκετή για να την στείλει σε μοναστήρι.

ΗΤΑΝ Η ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ;

Μια άλλη γυναίκα, σύγχρονη αυτή τη φορά του Ιησού που επίσης έχει δεχθεί μια ιστορική «ρετσινιά» είναι η Μαρία η Μαγδαληνή.

Η Μαγδαληνή είναι το πρώτο όνομα που λένε όσοι μαθαίνουν πως η γυναίκα που περιγράφεται στο τροπάριο δεν είναι η Κασσιανή. Ούτε όμως κι εκείνη ήταν αυτή.

Η Μαγδαληνή ήταν μια γυναίκα δαιμονισμένη κατά το Ευαγγέλιο, που αφού ο Χριστός την απελευθέρωσε. Εκείνη Τον ακολούθησε μέχρι την τελευταία στιγμή.

Η γυναίκα λοιπόν αυτή «η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα» είναι άγνωστη.

Λέγεται πως ο Ευαγγελιστής Λουκάς που περιγράφει στο Ευαγγέλιο του την σκηνή που αλείφει τα πόδια του Ιησού με το πιο ακριβό μύρο, δεν διέσωσε το όνομα της για να μην την στιγματίσει.

Για την ιστορία να σημειώσω πως η Κασσιανή θεωρείται Οσία της Εκκλησίας και τιμάται στις 7 Σεπτεμβρίου. Όσο για το τροπάριο; Το κείμενο του που ακολουθεί είναι η πραγματικά ζωντανή απόδειξη της απίστευτης δυναμικής της αθάνατης ελληνικής γλώσσας που δυστυχώς δεν μιλάμε σήμερα

Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Γυνή,
την σην αισθομένη Θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν,
οδυρομένη μύρα σοι, προ του ενταφιασμού κομίζει.
Οίμοι! λέγουσα, ότι νυξ μοι, υπάρχει, οίστρος ακολασίας,
ζοφώδης τε και ασέληνος, έρως της αμαρτίας.
Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων,
ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ•
κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας,
ο κλίνας τους Ουρανούς, τη αφάτω σου κενώσει•
καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας,
αποσμήξω τούτους δε πάλιν, τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις•
ων εν τω Παραδείσω Εύα το δειλινόν,
κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη.
Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους,
τις εξιχνιάσει ψυχοσώστα Σωτήρ μου;
Μη με την σην δούλην παρίδης, ο αμέτρητον έχων το έλεος.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: ΒΡΕΘΗΚΕ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ!!! (ΦΩΤΟ)

Το συγκλονιστικό αυτό έγγραφο (αντίγραφο του οποίου βλέπετε στη φωτογραφία παρακάτω), παρέμεινε μέχρι το 1309 μ..Χ. τελείως άγνωστο…

οπότε βρέθηκε στη γνωστή σε όλους σήμερα για τον καταστροφικο σεισμό πόλη (L’Aquila) της Κεντρικής Ιταλίας (κοντά στην οποία έχει ανακαλυφθει η αρχαία ρωμαϊκή πόλη του Αμιτερνο, όπου βρέθηκε το σπίτι του Πόντιου Πιλάτου). Το 1381 μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη επί των ημερών του Πατριάρχου Ιερεμίου.

Μεταφράστηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Διονύσιο, κατά το έτος 1643.

Μετάφραση:
“Τω εβδόμω και δεκάτω Τιβερίου Καίσαρος, Βασιλέως Ρωμαίων, μονάρχου ανικήτου,
Ολυμπιάδος διακοσιοστής πρώτης, Ηλιάδος ογδόης από κτίσεως κόσμου, κατά τον
ημέτερον μερισμόν των Εβραίων τετράκισχίλια και εκατόν εβδομήκοντα τέσσερα έτη και
καταβολής των Ρωμαίων βασιλείας έτη εβδομήκοντα τρία και από της ελευθερίας της
δουλωσύνης Βαβυλώνος έτη πεντακόσια εβδομήκοντα και καταστροφής του ιερού
βασιλείου έτη εννενήκοντα και επτά, επί υπάτου του λαού των Ρωμαίων Λουκίου Ζιζονίου
και Μάρκου Συννίου και ανθυπάτου του Ιλλιρικού Παλιστέρα, κοινού διοικητού της χώρας
των Ιουδαίων Κουίντου Φλαβίου, επί της διοικήσεως Ιερουσαλήμ ηγεμόνος κρατίστου
Ποντίου Πιλάτου, επιστάτου της Κάτω Γαλιλαίας Ηρώδου του Αντιπάτρου, της άκρας
αρχιερωσύνης Άννα και Καιάφα Αλλιάσου και Ματίλ μεγιστάνων εις τον ναόν, Ραμπάλ
Αμαμπέλ Πιοκτένου εκατόνταρχου υπάτου Ρωμαίων της πόλεως Ιερουσαλήμ Σουμπιμασάξιου Ποπιλίου Ρούφου.
Εγώ Πόντιος Πιλάτος, ηγεμών δια της βασιλείας των Ρωμαίων, επί του Πραιτωρίου της αρχιηγεμονίας, κρίνω και κατακρίνω και καταψηφίζω εις θάνατον σταυρικόν τον Ιησού λεγόμενον υπό του πλήθους Χριστόν, και από πατρίδος Γαλιλαίας, άνθρωπον στασιώτη κατά τον Νόμο του Μωσαϊκού και εναντίον του μεγαλοπρεπούς βασιλέως Ρωμαίων Τιβερίου Καίσαρος και ορίζω και αποφαίνομαι τον θάνατον αυτού σταυρικόν μετά των άλλων κατά το συνήθες των καταδίκων, επεί συνοίθρησεν αυτός πλήθος ανθρώπων πλουσίων και φτωχών, ουκ έπαυσε θορύβους εγείρων, ενοχλείν την Ιουδαίαν ποιών
εαυτόν Υιόν Θεού και βασιλέα της Ιερουσαλήμ, απειλών φθοράν της Ιερουσαλήμ και του Ιερού Ναού, απαρνούμενος τον φόρον του Καίσαρος και τολμήσας εισελθείν μετά βαϊων θριαμβευτής και πλείστου όχλου ώσπερ τις Ρήξ εντός της πόλεως Ιερουσαλήμ ως τον Ι. Ναόν και διορίζομεν τον ημέτερον πρώτον εκατόνταρχον Κουϊντον Κορνήλιον περιάξαι τούτον παρρησία εις την χώραν Ιερουσαλήμ δεδεμένον, μαστιζόμενον και ενδεδυμένον πορφύραν, εστεφανωμένον ακάνθινω στεφάνω και βαστάζοντα τον ίδιον σταυρόν επί ώμου αυτού, ίνα ει παράδειγμα τοις άλλοις και πάσι τοις κακοποιοίς μεθ’ ού βούλομαι συνάγεσθαι δύο ληστάς φονείς και εξέρχεσθαι δια της πύλης Γιαμπαρόλας, της νυν Αντωνιανής, αναχθήναι δε Αυτόν τον Χριστόν παρρησία επί το όρος των κακούργων ονόματι Κολβάριον, ούτινος σταυρωθέντος μείναι το σώμα εν τω σταυρώ εις κοινόν
θεώρημα πάντων των κακούργων, και άνω του σταυρού τίτλου τεθήναι γεγραμμένου τρισί γλώσσας τον ΙΗΣΟΥΣ ΑΛΟΝ Ο ΙΛΗΣ ΙΟΔΑΜ (Εβραϊστί) ΙΗΣΟΥΣ Ο ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΙΟΥΔΑΙΩΝ (Ελληνιστί) ΙΕΖΟΥΣ ΝΑΖΩΡΑΙΟΥΣ ΡΕΞ ΙΟΥΔΑΙΟΡΟΥΜ (Ρωμαϊστί).
Ορίζομεν ουν μηδένα των ηστινοσούν τάξεις και ποιότητος τομήσαι απερισκέπτως της τοιαύτην εμποδίσαι δίκην, ως υπ’ εμού ωρισμένην μετά πάσης σεμνότητος εις ποινήν της αυτομολίας τούτου, Εβραίου όντος κατά τα ψηφίσματα και τους Νόμους της των Ρωμαίων Βασιλείας.

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ
- Από της φυλής Ισραήλ: Ρωδιέ, Δανιήλ, Ραμπινήλ, Ιονακείν, Μπανικάν, Ροτάμ, Ιουταβέλ και Περκουλάμ.
- Από της Βασιλείας και ηγεμονίας Ρωμαίων: Λούκιος, Σεξτίλιος και Μαξιμίλιος.
- Από των Φαρισσαίων: Μπαρμπάς Συμεών και Μπονέλη.
- Από των υπάτων και δικαστών των Ρωμαίων: Λούκιος, Μπαντάνης, και Μακαρόλας.
- Από της αρχιερωσύνης: Ρωάν, Ιουάδους και Μπουκασόλης.
- Νομικός δημόσιος από των εγκλημάτων των Εβραίων: Μπουτάν”.